sfinks kanadyjski, canadian sphynx

Większość ludzi gdy zobaczy takiego kota zapyta co to?



Jest to kot który budzi bardzo skrajne reakcje u ludzi, jedni są bardzo zachwyceni - drudzy mówią co to za kot bez futerka. Kot bez sierści był zagadką a mistrzem zagadek był Sfinks i to właśnie on obdarował swoim imieniem tę rasę kotów. Sfinksy, podobnie jak reksy, zawdzięczają swoje istnienie kaprysowi natury. Bez wątpienia sfinks jest najniezwyklejszą kocią rasą, gdyż nie posiada w ogóle futra. Pierwszy sfinks narodził się w miocie zwykłych kotów krótkowłosych w 1966 roku w Toronto w Kanadzie. (Nie była to pierwsza bezwłosa mutacja. Pod koniec XIX wieku hodowano przez krótki czas rasę zwaną "meksykańskim kotem bezwłosym".) Przez wiele lat hodowcy europejscy i północno - amerykańscy prowadzili selektywną hodowlę bezwłosych kotów i tak powstała rasa, jaką znamy dziś. Pierwszy Sfinks został zarejestrowany przez amerykańskie The Cat Fanciers' Association (CFA) w lutym 1998. Natychmiast wzbudziły one zainteresowanie hodowców, którzy zapragnęli mieć tego rodzaju egzotyczne koty. We wczesnych latach 70-tych rozpoczęto w Holandii pierwsze programy hodowli nowej rasy. Ścisła współpraca hodowców ze Stanów Zjednoczonych, Kanady i Holandii szybko poszerzyła początkowo niewielki materiał hodowlany. W ostatnim czasie wprowadza się do hodowli Sfinksów przede wszystkim europejskie lub amerykańskie koty krótkowłose, gdyż okazało się, że w dalszej perspektywie reksy reksy wywierałyby ujemny wpływ z powodu dziedzicznej skłonności do patologicznych skurczów mięśni. Dzisiejsze sfinksy cieszą się dobrym zdrowiem. W domu nie sprawiają więcej kłopotów niż osobniki innych ras, a pielęgnowanie kotów właściwie bezwłosych nie jest zbyt kłopotliwe czy czasochłonne, kąpiel raz w tygodniu w szamponie dla niemowląt w zupełności wystarczy, a na co dzień skórę kota należy przecierać chusteczkami nawilżającymi dla niemowląt. Jeżeli naszemu pupilowi zdarza się opuszczać dom i przebywać na dworze, w takim wypadku dobrze jest smarować delikatną skórę kremem z filtrem UV dla niemowląt. U sfinksów w kącikach oczu zbiera się galaretowata wydzielina (takie gęste łzy ),które co dzień trzeba usuwać . Spowodowane jest to brakiem sierści w którą wsiąkały by łzy i łzy wraz kurzem tworzą właśnie tą wydzielinę. Brak rzęs (które są rodzajem filtra które chroni oko ) jest natomiast przyczyną częstego mrużenia oczu przez ta rasę kotów, która mrużąc oczy stara się w ten sposób je chronić. Więcej uwagi również trzeba poświęcić na czyszczenie uszu i łap kocich które brudzą się dużo częściej niż u ich owłosionych krewniaków. Podobnie ekstrawagancki jak wygląd jest także sposób zachowania się Sfinksów. Skłonne do zabawy i łagodne w sposobie bycia jak reksy, przywiązują się bardzo do ludzi, ale bywają uparte.

Sfinks to kot bardzo silnie związany z człowiekiem, trochę gapowaty, uwielbia być przytulany i głaskany, w nocy zawsze śpi z właścicielem, a jego skóra jest delikatna w dotyku i bardzo ciepła. Lubi towarzystwo człowieka i na swój koci sposób próbuje nawiązać z nim kontakt. Koty te są wystarczająco sprytne, i aby się szybko ogrzać potrafi znaleźć ciepłego człowieka, psa lub drugiego kota . Większość osób uczulonych na kocią sierść, może spokojnie dzielić mieszkanie z takim kotem. Jednak są ludzie, u których uczulenie jest tak silne, iż nawet ze sfinksem nie mogą przebywać w jednym pomieszczeniu. Skala dźwięków jaką przy tym potrafi z siebie wydobyć jest wręcz niesamowita, przy czym nie jest to kot hałaśliwy, są to charakterystyczne dla Sfinksa mruknięcia i miauknięcia o różnej tonacji i częstotliwości. Ten kot czasem wręcz natarczywie domaga się naszej uwagi i pieszczot, chętnie wyleguje na naszych kolanach mrucząc przy tym głośno i melodyjnie. Jest łagodny, spokojny i odważny dzięki czemu nie jest kłopotliwy w podróży i nie stresują go noclegi w hotelach jeśli tylko jest z nim jego właściciel. Charakter żeby na prawdę zobrazować trzeba by powiedzieć że jest to trochę dziecko, trochę pies, trochę małpka taki właśnie mix. Jeśli chodzi o pokarm i pomieszczenie, to sfinksy mają większe wymagania niż przedstawiciele innych ras. Ich pożywienie musi być wysokokaloryczne, aby mogły utrzymać odpowiednią temperaturę ciała. Najlepszy jest w tym wypadku pokarm naturalny i jak najbardziej urozmaicony czyli mięsko wołowe, drobiowe czy cielęce, gotowane, parzone lub podane na surowo, jak również ryba, czy jogurt lub biały serek. (patrz barf) Koty te zwykle mają bardzo dobry apetyt wiec przygotowywanie dla nich posiłków to prawdziwa przyjemność, a miseczka zawsze jest wylizana do czysta. Oczywista jest potrzeba zapewnienia Sfinksom ogrzewanych pomieszczeń oraz stopniowego przyzwyczajania ich do przebywania na słońcu. Mimo że ich skóra jest pokryta bardzo delikatnym - prawie niewyczuwalnym meszkiem, wymagają one ochrony przed skrajnymi wpływami atmosferycznymi. Uznaje się dowolne wzory i kolory skóry, kolor oczu powinien harmonizować z barwą okrywy. Kot posiada bezwłosą skórę przypominająca w dotyku zamsz i delikatny meszek na pyszczku, uszach, stopach, ogonie i grzbiecie. Ciało mają średnich rozmiarów, dość wydłużone z szeroką, dobrze wykształconą klatką piersiową i silnie uwydatnionym brzuchem, co wywołuje wrażenie jakby zawsze były najedzone. Sfinksy nie mogą wyglądać jak upasione. Silne umięśnienie i mocna budowa kości sprawiają, że wyglądają krzepko. Kończyny mają właściwe proporcje w stosunku do reszty ciała, również są dobrze umięśnione, tylne nieco dłuższe od przednich. Zakończenie łap jest owalne z długimi i wysmukłymi palcami, opuszki łap sfinksów są silniej rozwinięte niż u przedstawicieli innych ras, tak że wyglądają jak nadmuchane. Głowa jest średniej wielkości o kształcie spłaszczonego klina z harmonijnymi zaokrągleniami. Rzucają się przy tym w oczy mocno wystające kości policzkowe i silnie wykształcona mordka z wyraźnie zaznaczonymi poduszeczkami z wąsami (jeżeli występują). Nos jest średniej długości z silnym zagłębieniem u nasady. Oczy duże i szeroko rozwarte są ustawione lekko skośnie i w dużej odległości od siebie. Powinny być zielone lub brązowe jak orzechy laskowe (kształt przypomina cytrynę). Uszy są duże i sterczące, szerokie u nasady i szeroko otwarte. Powinny być osadzone nie za wysoko i nie za nisko, w miarę możliwości nieowłosione, zwłaszcza wewnątrz małżowiny usznej. Skóra sfinksów jest w dotyku ciepła. w niektórych miejscach, takich jak okolice barków, stawów tylnych kończyn oraz szyi i głowy, wyraźnie pofałdowana. Im więcej sfinks ma fałd na skórze, tym cenniejszy jest dla hodowli. Szczątki futra na końcu ogona lub na brzuchu są dopuszczalne. Większość sfinksów wcale nie ma wąsów, u niektórych są ich resztki. Sfinksy są bardzo płodne jednak wychowanie potomstwa to dla hodowcy prawdziwe wyzwanie, gapowatość charakteru przerzuca cześć obowiązków matczynych na hodowcę.



Zanim kupisz sfinksa



Decyzja o zakupie kociaka jest decyzją ważną, a jej konsekwencje będą ponosić Państwo przez kolejnych kilkanaście lat - ważne więc, by była ona dobrze podjęta, przemyślana, odpowiednio przedyskutowana.

Jak zatem kupić małego sfinksa i cieszyć się szczęśliwie jego obecnością w domu?

Po pierwsze należy wybrać hodowlę, która aktualnie posiada kociaka na sprzedaż. Ważne, by była to hodowla zarejestrowana w klubie felinologicznym, czyli działająca legalnie.

Istotną sprawą jest, by kociak posiadał rodowodów - jest on bowiem jedynym dokumentem potwierdzającym rasowość małego brzdąca - kociak bez rodowodu /mimo tego, że wygląda jak sfinks kanadyjski - sfinksem nie jest, a wyłącznie kotem domowym!) Oprócz rodowodu hodowca powinien mieć dla swoich kociąt książeczkę zdrowia z wpisanymi szczepieniami oraz odrobaczeniami.

Gdy kociak skończy 12 tygodni ( w niektórych hodowlach np. 14 tygodni lub nawet więcej) - może już opuścić swoje rodzinne gniazdo i zamieszkać z nowymi właścicielami. Wtedy przyszli właściciele umawiają się z hodowcą po odbiór maluszka.

Jadąc do domu rodzinnego małego sfinksika, warto mieć ze sobą trasporter, w którym bezpiecznie i spokojnie przewieziemy kociaka. Warto pamiętać, że kociak może być zestrowany nową sytuacją i nieznanym otoczeniem, dlatego też trzymanie go na rękach np. podczas jazdy samochodem może być dla niego mało komfortowe, a nawet niebezpieczne dla niego samego, jak i dla pasażerów pojazdu (kocię może uciec w najmniej spodziewanym momencie z rąk osoby, która go trzyma).

Jak przygotować się na przyjazd małego kosmity do domu?

Warto na ten temat porozmawiać z hodowcą, prosząc o rady i wskazówki dot. żywienia malca, spraw okołokuwetkowych, zabawek itd.

Można jedna założyć z dużym powodzeniem, że będą Państwu potrzebne:

  • kuweta/najlepiej kryta - bo zapobiega rozsypywaniu się żwiru/
  • żwirek do kuwety/nie używamy zwykłego piasku, bo jest on pełen bakterii!/
  • karma dla kociąt sucha i mokra
  • zabawki dla kociąt/ważne, by nie zawierały elementów niebezpiecznych, tzn. takich, które kociak może np. połknąć/
  • żel/płyn do przemywania oczu i uszu
  • obcinacz do pazurków
  • legowisko (kocię powinno mieć swoje miejsce w domu, nawet, gdy zdecydujemy się, by noca maluch spał w naszym łóżku, to w ciągu dnia będzie chciał przebywać w "swoim" miejscu)
  • ubranko (gdy jest bardzo zimno, warto sfinksa ubrać, by nie marzł - alternatywą może być poduszka elektryczna lub legowisko zakładane na kaloryfer)
W razie jakichkolwiek niejasności, pytań bądź kłopotów warto kontaktować się ze "swoim" hodowcą, prosząc o rady i opinie. Odpowiedzialny hodowca zawsze służy radą i wsparciem - a dobro jego kociąt jest zawsze najważniejsze!

Warto o tym pamiętać, bo kupując kocię w dobrej hodowli zyskujemy nie tylko pięknego, rodowodowego i zdrowega zwierzaka, który będzie naszym przyjacielem przez następnych kilkanaście lat - ale również zyskujemy znajomość z hodowcą, który dołoży wszelkich starań, by mały sfinksik był w nowym domu kotem szczęsliwym!!!

De'Trojans *PL - hodowla kotów canadian sphynx

Trojan i Monika Michniew
Warszawa, woj. mazowieckie

tel: +48. 601 204 073
tel: +48. 507 777 726
tel: (22) 859 80 80

hodowla@TrojanS.pl
info@TrojanS.pl